«رزق» موضوع انیمیشن مورچه و سلیمان
38 بازدید
تاریخ ارائه : 1/11/2015 11:28:00 AM
موضوع: ارتباطات

ساخت هر نوع برنامه به ویژه پویا نمایی برای کودکان بسیار سخت و طاقت فرسا است. افرادی که هر نوع داده ی ذهنی بر رشد و تربیت اجتماعی تأثیر می گذارد نمی توان هر نوع برنامه و با هر نوع سنی را برایشان تجویز نمود. اما پویانمایی مورچه و سلیمان به زیبایی توانست خلا موجود در برنامه سازان فرهنگی را برطرف کند. ریتم ملایم داستان، موسیقی مناسب، تصویر سازی دقیق و به ویژه وجود سناریو، محسناتی است که در یک مجموعه ی کوچک و بسیار آموزنده جمع شد.
در واقع نگاه به این پویا نمایی می تواند بردارنده ی بسیاری از حقایق اساسی باشد که کودکان در آینده با آن سرو کار دارند . مسئله ی طلب روزی از سوی خداوند حتی در قران نیز با فرهنگ سازی منطقی و قابل لمسی صورت می پذیرد و اشاره مستقیم به این موضوع کمتر شده است. بر همین اساس این پویانمایی با هدف قرار دادن پیام فیلم در داستانی زیبا و روایت گری آن از سوی مورچه ی مأمور نه تنها جذابیت بصری داستان را افزایش داده بلکه به خلق هنرمندانه ی داستان دست زده است.
نریشن زیبای فیلم، استفاده ی مناسب از ایات قرآن و ملحوظ بودن روایت داستان از مسئله رزق در کنار تیتراژ جذاب پایانی فیلم می تواند هر بیننده ای را جذب خود کند. داستان این پویا نمایی را باید در یک مجموعه دید. تک قسمتی شدن این پویا نمایی خسارت های فراوانی دارد و منجر می شود مخاطب نسبت به این مسئله دچار روزمرگی شده و توجه خاص به این موضوع پیدا نماید.بر همین اساس باید مسئولان توجه خاصی به این نوع پویانمای داشته باشند و از آن حمایت کنند.
اما نقد اساسی به این نوع انیمیشن ها ساده نگری به مسئله ی پیام دریافتی از قرآن و روایات است. رشد روز افزون عصر ارتباطات و پمپاژ رسانه ای می طلبد که سازندگان این چنین مستندهایی، مؤلفه ی زمان را با توجه بیشتری لحاظ نماید. بروز رسانی داستان و تقویت باورها می توانست کمک شایانی داشته باشد. شاید بهتر بود کارگردان و نویسنده ی محترم این برنامه راوی ای را وارد داستان می نمود تا ذهن کنجکاو و پرسشگر مخاطب بیشتر درگیر ارتباط گیری و پیام پویانمایی ملموس می شد. هرچند این نگاه نویسنده و کارگردان قابل تقدیر است و می تواند ارزش گذاری شود اما غالباً چنین انیمیشن هایی به صورت گذرا و در بازه ی خاصی پخش شده و تأثیرگذاری اش منوط به حواشی روز بر می گردد. ضعفی که بسیاری از برنامه سازان دینی با آن دچار و دامنشان را گرفته است.
در پایان باید گفت کیفیت مناسب تصویر سازی در کنار صداگذاری دقیق و منطقی می تواند به جذابیت های این پویانمایی بیافزاید و مورد پسند مخاطب باشد. غافل از این موضع نیز نباید شویم که مسئله ی انیمیشن و پرداختن به آن نیازمند ارتباط گیری بیشتر مخاطب با موضوع است و به روز رسانی سوژه و موضوعات در کنار توجه حقیقی به واقعیت ها قابلیت اثر گذاری بهتر دارد.

نویسنده : امیر مسروری